درخانه٬ تک و تنها نشستم روی صندلی.
خیره شدم به دیوار روبه رو. سالها قبل که رفته بودم دانشگاه بواسسی درس سینما بخوانم به اين فکر نکرده بودم که ممکن است روزی هر فیلمنامه ای که برای تصویب میدهم بگویند نه. فکر نکرده بودم ممکن است کل کارنامهی فیلمسازیام همان دو فیلمی باشد که قبل از انقلاب ساختهام. دومی هم که فقط سه روز روی پرده رفته بود. کنار آمدن با این حقیقت اصلاً آسان نبود.
