پنج آبتنی
شعر «آبتنی»، سرودة فروغ فرخزاد، نخستین بار به سال ۱۳۳۵ در مجموعة دیوار منتشر شده است. این قطعه، که مانند بیشتر اشعار فروغ از زاویة دید اولشخص روایت میشود، وصف آبتنی شبهنگام راوی است در چشمهای خنک و دلانگیز. او در سکوت شب جامه از تن میکَند، گیسوانش را در بادِ عطرآگین افشان میکند، و تن به آب میزند. شعر تماماً وصف لذتی است تنانه و زنانه.
این صحنه، آبتنی زنی در برکه یا چشمه، در متون ادبی فارسی نظایر دیگری نیز دارد. معروفترینِ آن تن شستن شیرین در چشمه است در
صفحه ۶۳
