ژاک را مردی دست کم چهل ساله مجسم میکنم. اربابش هم سن وسال او یا قدری جوانتر است.
فرانسوا گرمون که اجرای عالییی از این نمایشنامه را در ژنو کارگردانی کرد، ایده جالبی داشت: هنگامی که ژاک و اربابش در ابتدای پرده سوم، صحنه ششم، دوباره به هم میرسند پیر شدهاند؛ از صحنه قبلی سالها گذشته است.
صفحه ۲۱
