کتاب شکسپیر و جامعه از نخستین و کماکان برجسته ترین پژوهش‌هایی است که هنگام تحلیل شخصیت‌های آثار شکسپیر، رابطه متقابل میان زیندگی خودانگیخته فردی و زیندگی اجتماعی آنان را به شکلی جامع بررسی می‌کند. ایگلتون در فصول هشتگانه کتابش نشان می‌دهد که در نمایشنامه‌های معمایی، تاریخی و تراژدی‌های شکسپیر تنشی دائمی میان نفس اصیل شخصی و نفس مسئولیت پذیر اجتماعی شخصیت‌ها وجود دارد و شکسپیر تنها در کمدی‌های متأخرش موفق به برقراری توازنی دقیق میان این دو بخش از وجود شخصیت های آثارش شده و عاقبت با پدید آوردن ماهم میان این نفس های توامان آدمی توانسته است چشم اندازی زیبا به جامعه پسا نمایش خویش بگشاید.

پشت جلد