بر این باغ ها
بر این باغ ها نه سلامی نقش می بندد
نه تعظیمی
بس باغ ها
باغ
پس درختان
درخت
این است که ما از پله های فصل پائین می آئیم
مرگ را از شاخه جدا میکنیم از عابران مانده روی پله ها
ساعت حرکت قطارها را می پرسیم و گمنام در ایستگاه راه آهن می میریم
پس از مرگ ما
درختان شکوفه می دهند
ما را خبری نیست
آستین های پیراهنم آویخته است
