ادبیات برای من در حکم حرفه نیست... حقیقت آنکه من برای ادبیات ـ به صورت یک اسم خاص ـ سر سوزنی ارزش قائل نیستم؛ تنها چیزی که مرا به خود می‌کشاند جستار (و گاه یافتن) خودم در دست و پنجه‌ای است که با کلمات نرم می‌کنم و گاه به صورت چیزی به نام کتاب پدیدار می‌شود... من سرگرم نوشتن کتاب‌هایم بوده ام، که با همان سیر تکاملی ادبیات ظاهر شده‌اند؛ یعنی که ابتدا از شعر شروع کرده‌ام و سپس به نثر روایی پرداختم... و سرانجام در این عرصه شخصی‌ترین شیوه‌ی ممکن را تدبیر و ابداع کردم که آن ــ بنا به عقایدی که بدان‌ها ارج می‌نهم و از خود من مایه گرفته‌اند ــ از طریق طنز به جست و جوی عشق رفتن است...