جان گابری‌بل بورکمن، یا به قولی این «نیرومندترین چشم‌انداز زمستانی در هنر اسکاندیناویایی»، نمایشنامه‌ی ماقبل آخر ایبسن است. او این نمایشنامه را در سال ۱۸۹۶، در سن شصت‌وهشت سالگی، نوشت. ایبسن در این سن نه فقط پیر نبود و از قدرت ذهنی و بدنی فراوانی برخوردار بود، بلکه در اوج سومین - و آخرین - قله‌ی نبوغ و آفرینش هنری‌اش قرار داشت.