شیرزاد حسن به سال ۱۹۹۷ در کنفرانس جهانی نویسندگان در شهر موکولای فنلاند به ایراد سخنانی پرداخت که توجه نویسندگان حاضر در کنفرانس را به خود جلب کرد پس از این کنفرانس او بر آن شد که تابعیت فنلاند را بپذیرد اما بعد از شش ماه ماندن در رزمین غربت، طاقت نیاورد و راه میهن خود را در پیش گرفت و در شهر سلیمانیه اقامت گزید. رمان ناتور دره در حقیقت داستان نوستالژیک اقامت چندماهه ی او در اروپا و دلتنگی‌هایش برای زادگاه و خاطرات کودکی و بازگشتن به میهن است و در همان حال کنکاشی قدرتمند در روح و روان خود و شخصیت‌های دیگر این داستان است که آن را به شکل یک داستان روان شناختی در آورده است.