اگر در نمایشنامه نخستین آدم گرتیس جیسن می‌خواهد حلقه مفقوده بین انسان و حیوان را، حتی به بهای سفر به دورترین نقاط دنیا، کشف کند، اونیل، به عنوان نمایشنامه نویس، تلاش می‌کند در فرهنگ آمریکای دهه ۱۹۲۰ حلقه مفقوده بین تئاتر زمانه اش و تراژدی یونان باشد. او می‌خواست با زنده کردن مفاهیم اصیل تراژدی و انسان تراژیک آنگونه که مراد سوفوکل (۴۰۶ - ۴۹۶ (پ.م) بود انسان از خودبیگانه جامعه آمریکا را به خانه تکانی شناختی وادارد.