زندگی رقص نیست؛ یک لحظه، یک آن که تو در سرخوشی کامل تمام انرژیات را فدایش کنی. زندگی شعر نیست که تو در اوج احساسات واژههایش را از آنِ خود کنی. زندگی همان نقاشیهای شبانهایاست که بر دیوار مینوشتم. هر لحظه و هر حست را باید بر دیوارِ بودن بنویسی و سعی کنی تصویری زیبا بسازی تا کسی تو را نگاه کند. در اوج غم و افسردگی، در اوج ویرانی و دلگیری باید زیبا باشی، زیبا بهنظر برسی؛ و این بیش از حد بیرحمانه است.
صفحه 126
