نوشته‌ی حاضر برپایه‌ی طرحی مبتنی بر درک انسان به بررسی واحدی در زبان می‌پردازد که یکی از پرابهام‌ترین بدیهیات نهادینه شده در اندیشه‌ی معاصر است. در کتاب پیش رو، نویسنده به دنبال آن است تا معلوم کند، پدیده‌ای به نام واژه در مطالعه‌ی زبان تا چه میزان غیر قطعی و نامعلوم است و فرض بر بدیهی بودن‌اش تا چه اندازه با باورهایی خرافی همسوست.