مارکوس تولیوس سیسرون در سال ۱۰۶ پم یعنی چهارصد سال پس از اینکه روم آخرین امپراتور خود را تبعید کرد و جمهوری را بنیاد نهاد به دنیا آمد سیسرون از خانواده ای متوسط بود اما پدرش مصمم بود برای مارکوس و برادر کوچکتر او، کوینتوس بهترین شرایط تحصیل و آموزش را فراهم کند. پسران او نزد ورزیده ترین استادان آن زمان تاریخ، فلسفه و فنون بلاغت فرا گرفتند. زمانی که سیسرون به بالاترین مدارج قدرت حاکمه روم رسید، شیرازه حکومت قانونی از هم گسیخته بود و احزاب و فرقه های سیاسی به عقاید و نظرات هم توجهی نمی‌کردند اقتصاد گرفتار رکود بود و بیکاری فراگیر و پایدار جامعه را تهدید می‌کرد. در روزگاری که سزار گل را فتح کرد، از روبیکون گذشت و روم را به آستانه جنگ داخلی کشاند سیسرون به نگارش برخی از مهمترین آثارش در قلمرو فلسفه سیاسی مشغول شد پرسش‌هایی که او مطرح کرد امروزه نیز همچنان پابرجاست بنیاد حکومت عادلانه چیست؟ چه نوع حکومتی از همه بهتر است؟ و رهبر حین فرمانروایی چگونه باید رفتار کند؟ سیسرون این سؤال‌ها و مانند آنها را فقط از دیدگاه متخصصی علاقه مند به مسائل نظری مطرح نکرد. او خود در اداره کشور شرکت داشت و به چشم خود سقوط و فروپاشی جمهوری را دیده بود.