برای رسیدن به این خامی که روی سخن آن به طور مستقیم با سیستم عصبی است،بیکن شدیداً بر چیزی تکیه دارد که خود «تصادف» مینامدش.«در مورد خودم، احساس میکنم هر چیزی که تا به حال دوست داشتهام نتیجه تصادفی بوده است که من قادر بودهام آن را کار مایهی خود کنم.»
«تصادف» وقتی در نقاشیاش رخ میدهد که او « نشانه هایی آگاهانه» بر بوم میگذارد.
صفحه 137
