می‌خواهم این صفحات را تنها به نیکدلی بخوانید. این گونه، به حتم، درنیافتنی که نه، حتا کمتر ایرادپذیر خواهد بود. با این همه، چنین زبانی اگر برای برخی چندان به-رسم نیفتد، من باید اعتراف کنم: کاری از من ساخته نیست. در روزی خوش، کمابیش هرگونه آواز می‌توان شنید، و طبیعت، که سرچشمه‌ی آن‌ست، بازپسش می‌گیرد...

صفحه ۶۶