کمونیسم نمیتواند وارث هر چیزی باشد. باید این نکته را در کلمه هامون فرو کنیم؛ کمونیسم حتی وارث خودش هم نیست. برعکس، کمونیسم دائماٌ فراخوانده میشود تا اجازه دهد که میراث قرن ها_ هر چقدر هم ارجمند و پرستیدنی_ دست کم برای یک لحظه، اما در عین حال به شکل ریشهای، از دست برود. این شکاف نظری مطلق است؛ گسستی که رخ داده است قطعی و سرنوشت ساز است.
صفحه 21
