آه، خوشا پر کشیدن تا باغهای سیب
بر کرانهی دریا
آنجا که دختران غروب آواز سر میدهند
و خداوندگار ژرفاهای آب
راه بر جاشوان میبندد
و اطلس غولآسا
بر آستانهی آسمان پاس میدهد
آنجا که چشمههای مقدس بر پایههای تخت زئوس بوسه میزند
و خاک، گزیده میوههایش را نثار خدایان میکند.
صفحه 206
