هیچ زنجیرُ طنابی نمی‌تونه تو رُ مثِ یه بَرده‌ی چشمُ گوش بسته‌ی بی‌اُمید نگه داره! وای به حالِ کسی که خودشُ واسه همون مِیل به کسِ دیگه‌یی هدیه کنه! با این کار خودمون یادمون می‌ره وُ تمومِ حقوقُ آزادی‌مونُ از دست می‌دیم! مثِ یه سگ که تو دریا اُفتاده وُ دستُ پا می‌زنه تا خودشُ به ساحلی که وجود نداره برسونه!